Strach ma wielkie oczy?

 Strach. Wszechogarniający. Zżerający od samego środka. 

Noc. Całkiem ciemna. Ale nie ciemność jest straszna.

Ból. W środku. Nie ciała, ale ból duszy.

Tak bardzo się boję, tak bardzo nie wiem. Ta niepewność mnie zabija. 

Czas. Czas jest najgorszy. Nie, dlatego że ucieka, ale dlatego, że czekam.

Czekam. Nieustannie czekam. Aż wreszcie nadejdzie i wtedy...

Działam. Nie czekam. Działam przecież. Musze działać, bo tak trzeba.

Nie usiedzę. Nie jestem w stanie usiedzieć w jednym miejscu, czekając...

Trzeba działać. Czekanie nie pomoże mi w niczym. Musze rzucić wszystko i działać. Tak bardzo.

Dam radę?

Wytrzymam?

Nie wiem...